Week 2 alweer

Vorige week heb ik twee opvanghuizen bezocht. Het eerste huis, Yachaywasi, is gelegen in een buitenwijk van Cuzco. Een groot verschil met het centrum. Zo leven ze hier in een soort van tot huis verbouwde hutten zonder stromend water. Yachaywasi betekent ´casa del saber´, ofwel ´huis om te leren´. De kinderen van 4 tot 11 gaan ´s-morgens naar school en ´s-middags naar de opvang. Hopelijk gaan ze ´s-avonds naar huis, want je ziet nog best wat kinderen die ´s-avonds op straat rondhangen. De opvang is een ruimte van iets van 30 m2 waar wel 30 kinderen aanwezig zijn. Letterlijk! Dat is wel even confronterend. De kinderen zijn gelukkig ontzettend vrolijk. Toen ik weg ging hebben ze zelfs voor mij gezongen. Zo lief! Er is nu één juffrouw en één vrouw die eten voor hen bereidt. Normaal gesproken helpen er twee vrijwilligers met huiswerk, het leren van Engels en gewoon met bezighouden, maar nu is er niemand.. Blijkbaar zijn er overal minder vrijwilligers dan anders. Had ik eerst nog gemengde gevoelens over mijn ´ik wil graag iets betekenen voor de wereld en daarom ga ik vrijwilligerswerk doen´ plan. Ik begin me nu wel meer nodig te voelen. De ouders van de kinderen moéten werken om enigszins te kunnen leven. En er is echt geen geld om zoiets professioneel aan te pakken en betaalde krachten in te huren. Dat is bijvoorbeeld al te zien aan de ruimte waar de kinderen worden opgevangen.

Het andere opvanghuis waar ik ben geweest is gelegen in een dorp buiten de stad en heet Wawasongo, wat betekent ´hart van een kindje´. Erika had mij verteld mijn bergschoenen aan te trekken. Het bleek dan ook dat we, na de busrit, eerst een stuk de bergen in moesten lopen om het dorpje, met iets van 200 huishoudens, te bereiken. Ook deze kinderen gaan ´s-morgens naar school en ´s-middags naar de opvang. Hun ouders werken de hele dag op het land (in de omliggende bergen) en op de markt. Overdag is het dorp dan ook verlaten, op een paar kippen en honden na. En ´s-middags zijn de kinderen er natuurlijk. Het dorp bevindt zich in een supermooie omgeving. Midden in de natuur met geweldige uitzichten. Omdat Cuzco best wel druk is, is het extra bijzonder om daar te zijn. Ik heb wat foto´s op de site gezet van beide opvanghuizen en de omgeving. Na mijn taallessen ga ik meer opvanghuizen bezoeken, waaronder ook huizen met kleine kindjes en weesjes. Daarna kan ik kiezen waar ik wil werken.

Afgelopen weekend heb ik verschillende Inka-ruïnes bezocht. Zaterdag Tampumachay en Sacsayhuaman en zondag Pisac. Sacsayhuaman is waarschijnlijk een tempel geweest en ergens in 1500 gebouwd. Bijzonder zijn de hele grote stenen en de constructie van de gebouwen. Deze moest ervoor zorgen dat ze aardbevingbestendig waren. Sommige mensen denken dat het is gebouwd door buitenaardse wezens, omdat mensen hiertoe niet in staat zouden zijn (in die tijd). De fundementen van de ´gebouwen´ staan nog overeind. Er staan een paar foto´s van op de site.
Pisaq is een dorpje zo´n 35 km buiten Cuzco. Hier bevindt zich een groot ruïnecomplex midden in de bergen. De bergen zijn bedekt met landbouwterassen die zijn aangelegd door de Inca's. Ik ben hier naar toe gegaan om door de bergen te wandelen. Onderweg naar het dorp ontmoette ik twee dames uit Argentinie, een meisje van mijn leeftijd en haar moeder. Met zijn drieen hebben we de trail van ongeveer 4 uur gelopen en daarna de markt in het dorp bezocht. Het was echt een supermooie tocht met geweldige, (soms letterlijk) adembenemende uitzichten. Je merkt namelijk dat er minder zuurstof in de lucht zit vanwege de hoogte. Zo waren sommige stukken van de trail best pittig. Vooral bergje op. Je voelt je echt machtig zo midden in de bergen met de zon op je bol. Heerlijk! Dit is wel één van de redenen waarom ik hier ben! Daarnaast mag je weer een beetje kind zijn. Zo hebben Daniella (het Argentijnse meisje) en ik offroad een berg beklommen. Erg gaaf. Ja, eigenlijk ben ik best wel stoer. Zo ben ik ook al door hele donkere tunnels gelopen, trotseer ik smalle bergpaden.. Ja, als ik terug kom durf ik alles!

Erg leuk ook om op deze manier mensen te leren kennen en te horen hoe zij leven. Ik heb weer goede tips gekregen voor mijn reis door Argentinie en ik heb een rondleiding tegoed door Beunos Aires. Perfect!

Alle rare namen in dit verslag zijn trouwens in Quechua, de oude Inka-taal. Deze taal is gebaseerd op het gehoor. Zo is mij verteld dat de naam Cusco is ontstaan toen de eerste Inka´s het grondgebied betraden. De voetstappen die zij zetten in de grond klonken als ´coezzz cooo coezzzz cooo coezzz coooo´. En tadá. Ik heb geprobeerd een paar woorden te ´horen´, maar ...lastig.

Verder gaat alles goed. Mijn Spaans gaat steeds beter. Al spreek ik alleen nog in de tegenwoordige tijd. Als ik bedenk wat ik precies zeg is dat wel erg gaar. Ook leer ik steeds meer mensen kennen. Er wordt ook goed voor mij gezorgd. Zo schuif ik elke ochtend aan bij het ontbijt, dan ga ik naar school en ´s-middags eten we warm. Mijn kleren breng ik naar de wasserette en haal ik gestreken en opgevouwen weer op. Voor iets van 1 euro kun je hier een broodje met een vers gemixt sapje krijgen. Dus dat is vaak het avondmaal. Klusjes, daar doen we dus niet aan! Het eten is anders dan in Nederland, maar wel lekker. Niet sterk gekruid ofzo. Cuy (cavia) heb ik nog niet geprobeerd. Zondag zag ik voor de eerste keer geroosterde cavia´s en dat zag er niet echt smakelijk uit. Ze kwamen in hun geheel uit de houtoven. Ik heb er geen foto van gemaakt. Hier heeft elk dorpje en elke stad een eigen specialiteit en in Tipón blijkt dat cavia te zijn. Toevallig wil ik zondag Tipón gaan bezichtigen. Dus wie weet ... een foto.


Vanavond ga ik trouwens voor de eerste keer op stap... Daar heb ik wel zin in. Check nieuwe foto´s op http://picasaweb.google.com/Bregje.op.reis/. Ciao!